من اشتباه کردم

نمی‌دونم فقط منم یا تو آب و خاکی که ازش تغذیه کردیم بزرگ شدیم، این ویژگی اپیدمی بوده و هست. «من اشتباه کردم» رو آخرین بار کی گفتیم؟ وسط یه رابطه‌ی سوپرعاطفی اونم برای اینکه لحظه‌ی اوج دراما رو مایه‌ی ارگاسم بکنیم رو نمی‌گم ‌ها… توی محیط کار مثلاً. اونجا که به قیمت آبرومون تموم میشه. جایی که ممکنه شعور و هوش و توانایی‌هامون زیر سوال بره، که ممکنه بگن چه خنگه، چه دست‌پا چلفتیه… تا حالا بعد از یه گندی که به دست ما حادث شده و الان نتیجه‌ش رو همه فهمیدن، چند بار بدون پیچوندن حرف، عیناً همین جمله‌ی «ببخشید، من اشتباه کردم…»‌ یا «اشتباه من بود…» رو گفتیم؟ من؟ خودم؟
شلوغش می‌کنم. کافه رو می‌ریزم به هم، یه کمی روند اتفاقات رو پس و پیش می‌کنم، اسم نفر قبلی که جای من بوده هم اساساً اون وسطا ولوئه، مظنون همیشگی یکی دیگه‌س، که الان نیست. اون محکم کاری نکرده بوده، فلانی به موقع گزارش نداده، اونا که سیستم رو نصب کردن ریدن، زمین کجه، هوا سرده، دیوید نژادپرسته، چینیه بد حرف زده من نفهمیدم منظورشو… حین شلوغ‌بازیای «من نبودم، من نبودم، کدوم خری بود»؛ سعی می‌کنم به حالت خزنده برم سراغ خرابکاری و از‌.سون.از.پاسیبل مشکل رو مرتفع کنم بره. اما نه همینقدر معصوم. نزدیک درست شدن که می‌شه استیلم میشه دست به کمر، طلب‌کار. با لحن “ای بابا، گُه می‌زنن حالا ما باید اضافه کاری کنیم تا درست بشه…” به همین وقاحت. به همین زشتی.
یه چند بار که از استرالیایی‌هامون، اونم وقتی یه اشتباه خیلی بزرگ کرده بودن و مثلاً یه سیستم تو کل یه ساختمون خوابیده بود، شنیدم «اوه ساری، مای میستیک!» و دیدم که چطور مسئولیت اشتباهشون رو قبول کردن و چقدر سربه زیر، همه چیز در صلح و فاز مثبت پیش رفت تا مشکل حل شد… توی خودم جابه‌جا شدم قشنگ، تکون خوردم.

این چه فازیه؟ این کوله بار وقاحت رو کجا و کی قراره بذارم زمین؟

This entry was posted in از زندگی. Bookmark the permalink.

8 Responses to من اشتباه کردم

  1. آزاده says:

    من اتفاقا زیاد می گم ببخشید من اشتباه کردم.حتی توی کار و به زیردستام.متاسفم اما بعد پشیمون می شم.حتی دلم می خواد اون کوله بار وقاحت رو که شما گذاشتی زمین ، من بردارم بذارم رو کولم.

  2. منم زیاد پیش میاد که تو محیط کار میگم اشتباه کردم. اما دلم میخواد که اینجوری نباشم و وقیح باشم. میدونم که درست نیست اما تو ایران که بخوای زندگی و کار کنی انگار همیشه باید از دیگران طلبکار باشی!! اگه بگی اشتباه کردی توانایی هات میره زیر سوال اما اگه حق به جانب و طلبکار باشی حتی اگه معلوم بشه که اشتباه کردی محبوبیتت رو داری!

    • نیک‌ناز says:

      ای بابا! پس فکر کنم منم توی ناخودآگاهم همین منطق رو پذیرفته بودم و بهش عمل می‌کردم… درسته، اونجا جواب می‌داد. اما اینجا مایع شرمساریه.

  3. مژگان says:

    در یکرابطه سوپر عاطفی… اوج دراما… :) )) ینی دقیقن میخواستم بگم که بلللللللله من اعتراف میکنم… دیدم که ای دل غافل سر مچم رو گرفتی که
    :) )) بقیه اش رو بیشتر با دقت تر خوندم … همینیم… دس به کمرم خوب گفتی
    کلا میدونستی خوب میگی؟!!

  4. lمهشید says:

    اینجا ایرانه نگفته ببخشید هزار نفر ازت طلبکارن…ولی خب منم جزو افرادی هستم که عذرخواهی یا اعتراف به اشتباه می کنم نیکناز جان.

اثری؟ نظری؟ خبری؟

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>